Czy koty są inteligentniejsze od psów, ponieważ są niezależne i zazwyczaj nie są skłonne odpowiadać na komendy? Czy od kotów rzadziej wymagano umiejętności odpowiadania na nasze instrukcje szkoleniowe i dlatego nie motywowano ich w tym kierunku.

Sprawdzanie potencjalnych zdolności przyswajania wiedzy przez koty opiera się głownie na przekazywaniu i interpretacji  historii opowiedzianych przez ich opiekunów. Koty posiadają znakomicie rozwinięte zdolności przystosowywania się do wielu nowych sytuacji i uczą się podobnie jak ludzie przez doświadczenie i skojarzenia. Jeżeli kot noszony jest w transporterze jedynie do weterynarza w celu przeprowadzenia badań lekarskich to szybko zacznie kojarzyć przedmiot z miejscem przeznaczenia. Transporter będzie przypominał o stresie i bolesnym zastrzyku i kot będzie się go po prostu bał.

Koty mają bardzo dobrą pamięć i znakomicie kojarzą przedmioty z sytuacjami zarówno przyjemnymi jak i niemiłymi. Sprej z preparatem  przeciwko pchłom, który wydaje dziwne dźwięki i w dodatku nie pachnie przyjemnie z pewnością nie skojarzy się kotu jako przyjazny przedmiot i zwierzak szybko zorientuje się, że na jego widok powinien brać łapy za pas.

W procesie dorastania zwierzęta poznają nowe miejsca i sytuacje, wykazując proporcjonalnie mniejszy strach i zainteresowanie zjawiskami nieznanymi, jeżeli nie stanowią dla nich potencjalnego niebezpieczeństwa. Można to zauważyć obserwując małe kociaki, które po raz pierwszy w życiu wychodzą na spacer do ogrodu i nieufnie przyglądają się każdemu źdźbłu trawy. 

Jako gatunek koty potrafią przystosować się do życia w ekstremalnie trudnych warunkach, gdy są do tego zmuszone. Jeżeli inteligencja jest mierzona przez zdolność przystosowania się to kot powinien zostać bez wątpienia umieszczony na wierzchołku listy.

Jakiego kota wybrać?  Rasowego, czy dachowca? Najważniejsze to wybrać takiego, który zostanie przyjacielem na całe życie. Bez względu na wygląd czy rasę każdy kot potrzebuje takiej samej dawki uwagi, pieszczot i miłości.

Nie należy wybierać kota kierując się tylko jego wyglądem zewnętrznym. Zastanów się czego oczekujesz od zwierzęcia, sporządź listę biorąc pod uwagę  styl życia twojej rodziny i wymagania. Jeżeli mieszkasz w bloku, to przygarnięcie kota mieszkającego na wsi, lub wolnożyjacego może się okazać chybionym pomysłem, gdyż zapewne będzie on chciał wychodzić na zewnątrz. Jeżeli masz już  jednego kota w domu to powinieneś mieć pewność, że przybysz dogada się z rezydentem.

Należy pamiętać, że koty nie potrzebują luksusu, lecz zainteresowania. Pewnie zauważyliście, że wybór drogiego drapaka lub innej ekskluzywnej – w cenie i wyglądzie kociej zabawki, w ostatecznym rozrachunku uszczęśliwi bardziej kupującego niż obdarowanego. Możemy natomiast liczyć, że kot z pewnością bardzo ucieszy się z tekturowego pudła w które zapakowany jest wspaniały prezent.

Koty lubią dobrze zjeść, dlatego jeżeli chcemy rozpieszczać naszego mruczka i jeżeli fundusze na to pozwalają, warto zainwestować na stałe w dobrej jakości karmę. „Na stałe”, ponieważ trudno zmienić kotu karmę z tej o lepszej jakości na gorszą.

W moim domu po długiej dyskusji zdecydowaliśmy się na niepełnosprawnego kota, ponieważ mamy na to warunki i czas. Po za tym chcieliśmy dać kotu, z nikłą szansą na adopcję, dom. Drugą kocicę braliśmy z niepewnością, czy Balbina, która mieszkała z nami już rok, zaakceptuje nowicjuszkę. Udało się to dopiero po kilku miesiącach cierpliwego przyzwyczajania do siebie obu kocic. Są wspaniałe i wiem, że podjęłam słuszną decyzję. Pamiętaj, że dwa koty nie stanowią większego problemu niż jeden i gdy ty jesteś po za domem, twoje koty nie nudzą się. Wszak co dwa koty to nie jeden.

Człowiek od wieków żyje z kotem pod jednym dachem nie tylko dla ekonomicznych korzyści. Kot jest najprawdopodobniej jednym z nielicznych zwierząt, które potrafią zaskarbić sobie uwagę, miłość oraz wdzięczność ludzką tyko z powodu „bycia kotem”. Kot posiada bowiem dar przekonywania i perswazji, który udoskonala za pomocą spojrzenia i  gestów. W ten sposób zapewnia sobie mieszkanie bez czynszu, jedzenie bez zakupów i  służącego bez wynagrodzenia.

Podobno pięćdziesiąt procent właścicieli kotów pozwala spać swoim pupilom w łóżku, wielu kupuje też gwiazdkowe i urodzinowe prezenty, chociaż nie wiadomo kogo one bardziej uszczęśliwiają kota czy jego opiekuna. Jednak ten brak wymiernych korzyści jest tylko pozorny. Kot potrafi być nie tylko dobrym i czułym odbiorcą uczuć człowieka, ale i doskonałym terapeutą. Dla wielu samotnych lub niepełnosprawnych fizycznie osób koty są czasem jedynymi towarzyszami. Zapewniają kontakt, pozwalają zwierzać się z problemów dnia codziennego i pięknie mruczą. W niektórych klinikach i domach opieki koty są na stałe zatrudnione jako terapeuci pomagający rezydentom w odprężeniu się i relaksie.
 

Między kotem a człowiekiem nie ma relacji współzawodnictwa, czy konkurencji. Z nami koty powielają zachowania z dzieciństwa. Bawią się z nami i ugniatają nas łapkami gdy są szczęśliwe, tak jakby były kociętami u boku swojej matki. Odpowiadają mruczeniem na przytulenie. Kot w towarzystwie człowieka może zmienić swój system naturalnych zachowań i poczuć się bezpiecznie. Spróbuj relaksu ze swoim kotem.

Oto kilka wskazówek.

• Rozmawiaj ze swoim kotem, ciesz się że szczęścia swojego zwierzaka
• Zaakceptuj jego dziką naturę i pozwól mu czasem zaszaleć
• Pozwól sobie na „bycie” w jego towarzystwie, poobserwuj jego zachowania.
• Pamiętaj, że koty nie wychodzące potrzebują odpowiedniej ruchowej stymulacji, zapewnij zwierzakowi codzienną dawkę zabawy.
• Zaproś przyjaciół i poobserwuj reakcje swojego kota.

Kot w domu to nie tylko tropiciel i pogromca myszy oraz szczurów. To niejednokrotnie współmieszkaniec i członek rodziny, zsocjalizowany z innymi mieszkańcami. Ludzie, którzy nie znają kociej natury, utrzymują, że zwierzęta te szukają kontaktu z człowiekiem przede wszystkim wtedy, gdy są głodne. Koty faktycznie czują sympatię do osób, które je karmią, jednak więź z opiekunem jest zdecydowanie czymś więcej i wymaga głębszego zaangażowania. Specjaliści od kociego charakteru utrzymują, że nie wystarczy napełnienie kociej miski, aby wytworzyły się silne więzi. Jednak nie każdy kot ceni sobie bliski kontakt z człowiekiem, co może stać się przyczyną rozczarowania opiekuna pragnącego zwierzęcia do przytulania.

Koty, które nie wykazują przywiązania do człowieka są prawdopodobnie szczęśliwe, lecz ich opiekunowie mogą czuć się odrzuceni. Takie koty nie będą siedziały na kolanach i mogą protestować przy pomocy pazurów i zębów w trakcie  prób brania ich na ręce. Najczęstszą przyczyną takiego zachowania może być brak wczesnej socjalizacji, jak i nieprzyjemne doświadczenia z ludźmi. Behawioryści proponują, że aby kot był dobrze uspołeczniony, należy odpowiednio wcześnie brać go na ręce, zwłaszcza między 2  a 7 tygodniem życia.

Jeśli  już wystąpiły problemy z socjalizacją a ty pragniesz głębszej więzi ze swoim pupilem to nagradzaj wszelkie przejawy chęci nawiązania z tobą kontaktu. Pamiętaj jednak, że to kot sam narzuca tempa oswajania. Możesz podawać mu małe porcja jedzenia, aby kojarzył ciebie z pokarmem. Mów do kota w trakcie podawania posiłku, zwracając się do niego jego imieniem, za każdym razem podobnym tonem.

Warto dodać w tym miejscu, że kot uczy się szybciej imienia jednosylabowego.

Niezawodnym sposobem, aby zachęcić naszego kota do bliższego poznania nas jest wspólna zabawa. Możesz usiądź  na podłodze w jego ulubionym miejscu i pierwszy wciągnąć go do rozrywki. Jeśli zauważysz, że kot jest zdenerwowany, nie wysuwaj w jego kierunku rąk do czasu, aż się uspokoi. Nie ścigaj kota po mieszkaniu, aby nakłonić go do przyjścia do ciebie i nie ponoś go jeśli tego nie chce.

Bądź otwarty na kontakty z kotem , kiedy tylko chce do ciebie przyjść, gdy jest spokojny i zrelaksowany, ponieważ tobie taki nastój może się również udzielić. Czego Wam mocno życzę.

Koty wróciły z wakacji i jak to po wakacjach są rozleniwione bardziej niż zwykle, bo przecież po każdym odpoczynku trzeba się porządnie zrelaksować. Leżą, więc razem koło siebie dwie kluski na parapecie. Widok jest o tyle niezwykły, że jeszcze niedawno syczały i prychały na siebie ze złości. Charlotta dokonała aneksji połowy parapetu, który do tej pory w całości należał do hrabiny Balbiny. A, że to najszerszy parapet w mieszkaniu i gruba hrabianka tylko na nim się mieści, przeprosiła się z Charolttą i teraz grzecznie leżą obok siebie.

Koty wróciły z wakacji